Kalambury i gra słów

Dobre jest

#
#
Brat 14.12.2020

Gotówka bądź Sprzedaż walut wirtualnych

Polecane: medium.com

Sprzedaż walut wirtualnych

Postanowienia dyrektywy w sprawie usług płatniczych dotyczące walut wirtualnych wyraźnie wskazują na znacznie szerszy zakres ich regulacji. W efekcie niezwykle trudno będzie określić, w jakim stopniu transakcje w wirtualnej walucie będą podlegały prawnym obowiązkom, jakie na banki i instytucje płatnicze nakłada UOIF.

Przede wszystkim należy podkreślić, że zapisy UOIF spełniają podstawowe wymogi dotyczące obowiązku prawnego spoczywającego na bankach i instytucjach płatniczych. Obowiązkiem jest identyfikacja klientów dokonujących transakcji walutami wirtualnymi. Proces identyfikacji klientów oparty jest na doświadczeniach klientów instytucji, którzy dokonali transakcji walutami wirtualnymi. Numer identyfikacyjny to gwarancja, że ​​klient nie będzie mógł dowolnie wypłacić wyznaczonej kwoty z konta. Klient ma obowiązek przestrzegania wymogów prawnych związanych z obsługą wirtualnych walut, w tym zapewnienia anonimowości transakcji z wykorzystaniem wirtualnej waluty. Klient ma również obowiązek powiadomienia państwa, w którym znajdują się wirtualne waluty.

Numer identyfikacyjny to system regulujący przebieg transakcji w wirtualnych walutach. W przypadku braku identyfikacji wirtualnej waluty konkretnemu klientowi możliwe jest dokonywanie transakcji między klientami bez ujawniania tożsamości stron. Wynika to najprawdopodobniej z faktu, że w ramach UOIF wszystkie transakcje są oznaczone cyframi i znakami. Nie ma możliwości dokonania transakcji bez ujawnienia tożsamości kupującego, a transakcja jest skutecznie zawierana pomiędzy bankami a spółkami notowanymi na OUP.

W tym kontekście należy również rozważyć proces tworzenia wirtualnych walut. Na początku tego procesu banki i instytucje płatnicze przestrzegają prawnego wymogu identyfikacji klientów dokonujących transakcji za pomocą wirtualnych walut. Wszakże w świetle prawa wszystkie transakcje oznaczone są cyframi i znakami. Teoretycznie możliwe jest wypełnienie obowiązku identyfikacji klientów przed konkretnym sprzedawcą lub wymiany wirtualnej waluty poprzez prawnie wiążący przepis. Jednak proces tworzenia wirtualnych walut jest wysoce zautomatyzowany i wysoce przejrzysty, a klient instytucji tworzącej wirtualną walutę jest łatwo wykrywalny. To instytucja decyduje o kwalifikowaniu potencjalnych klientów do udziału w rynku walut wirtualnych. Klient otrzymuje dostęp do specjalnego rejestru, który zawiera informacje o jego profilu, zainteresowaniach i możliwościach, które pozwalają mu uczestniczyć w rynku. Poprzez złożony system automatycznych negocjacji za zamkniętymi drzwiami przedstawiciele sektora finansowego starają się zapewnić prawidłowe funkcjonowanie rynku. To tutaj klient ma wpływ na ustalanie zasad, których będzie przestrzegać jego organizacja. W tym miejscu może zawetować proponowane zmiany w dotychczasowych przepisach, stosując dotychczasowe przepisy prawa.

Wymiana walut wirtualnych na pieniądz tradycyjny nie podlega przepisom UOIF. Dlatego nie jest możliwe tworzenie walut wirtualnych, które nie są oznaczone jako pieniądz elektroniczny w rozumieniu UOIF.

Gotówka

Pojęcie "gotówki" pojawia się na podstawie UOIF. Poniższe uwagi ograniczają się do płatności dokonywanych w euro, w walucie państw członkowskich.

Przede wszystkim należy podkreślić, że termin "gotówka" używany przez UOIF w praktyce oznacza euro. W konsekwencji możliwa jest sprzedaż pieniądza elektronicznego niespełniającego definicji "gotówki" w UOIF nabywcom nieposiadającym rachunku w instytucji udostępniającej instrument wymiany. Możliwa jest również dowolna zmiana wartości instrumentu walutowego

Tagi: bitcoin,